Aansluiting E40: Sint-Truiden moet daarvoor blijven 'strijden', maar realistisch!

Het feit dat Sint-Truiden geen rechtstreekse aansluiting met de autostrade, meer bepaald met de E40 heeft, is ongetwijfeld een nadeel.
Wij moeten er dan ook alles aan doen om te blijven ijveren voor zulke betere ontsluiting.


In feite gaat het over een ‘erfenis’: in de jaren ’60 hebben wij als stad Sint-Truiden en zeker en vast de toenmalige politici, de kans gemist om een rechtstreekse ontsluiting op de autostrade, meer bepaald de E40, te krijgen.
Waarom heeft Borgworm wel een aansluiting? Wel heel simpel: Edmond Leburton was toen een sterke figuur in de Belgische politiek en is daar wel in geslaagd.



Zeker geen kwaad over de doden, maar de geschiedenis heeft haar rechten.
Blijkbaar was in de jaren ’60 de lobby van de toenmalige Belgische Boerenbond (BB) zo groot dat deze aansluiting toen zelfs door de bestaande politici, hoofdzakelijk of zelfs uitsluitend van toenmalige Christelijke Volkspartij (CVP)-signatuur, niet als prioritair beschouwd werd.
Apropos, ook vandaag is de invloed van de Boerenbond nog steeds groot, ook al zijn er steeds minder landbouwers.

Maar praten over het verleden heeft geen zin, we moeten durven vooruit kijken.
Als regio Haspengouw in het algemeen en stad Sint-Truiden in het bijzonder moeten we dan ook blijven ijveren voor deze ontsluiting.

In het kader van het Limburgplan is er een studieopdracht gegeven om te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn voor deze ontsluiting, rekening houdende met alle mogelijke elementen.
Hopelijk is deze studie snel rond en geeft ze ook voldoende alternatieven en concrete mogelijkheden aan.

Zonder op deze studie vooruit te lopen, wil ik toch enkele elementen aangeven waaraan volgens mij zulke eventuele ontsluiting moet voldoen:

- ze moet betaalbaar zijn.
Het heeft geen zin om de burger iets wijs te maken dat grootse projecten nog mogelijk zijn als we kijken naar het budget van de Vlaamse overheid agentschap infrastructuur, wegen en verkeer Limburg, ook al gaat het dan over Vlaams (belastings)geld.
Het gaat hier immers om een gewestweg;

- het moet gaan om een realistische oplossing.
Iedereen die dagelijks met politiek bezig is weet hoe moeilijk dat het (tegenwoordig) is om individuele mensen te onteigenen omwille van bijvoorbeeld milieu- en/of landbouwredenen, laat staan dat het over 10 of 15 km/> zou gaan.
Ook de optie om eventueel de N3 opnieuw her in te richten en bijvoorbeeld breder te maken zoals dit tot voor enkele jaren het geval was, is idealistisch.
Immers, ondanks de slechte ontsluiting van Sint-Truiden kan ik perfect begrip opbrengen voor de mensen, die langs deze N3 wonen.
Ook in Sint-Truiden hebben wij de voorbije jaren tal van projecten gedaan waarbij we bepaalde straten en/of wegen met druk verkeer autoluw gemaakt hebben.
Wat de burgers in Sint-Truiden vragen, vragen tevens de burgers in Vlaams-Brabant;

- we moeten ook uit ons traditioneel denkpatroon durven komen.
Op de N3 zitten nu heel wat landbouwvoertuigen, die ofwel naar Tienen rijden naar de suikerfabriek ofwel naar Sint-Truiden naar één van de fruitveilingen.
Eén van de denkpistes waaraan kan gedacht worden is om deze weg tijdens bepaalde uren te ontlasten van dit landbouwverkeer, bijvoorbeeld via een financiële tegemoetkoming van de desbetreffende landbouwers en/of fruittelers en/of via een andere werkorganisatie.
Dit idee klinkt misschien revolutionair, maar we moeten, weliswaar in realistische termen, durven vooruitdenken.
Hetzelfde geldt voor het idee van eventueel uitwijkstroken te voorzien voor deze landbouwvoertuigen;

- alle pistes moeten in deze studie aan bod komen met afweging van alle elementen.
Met alle pistes bedoel ik een ontsluiting over Tienen, over Landen en/of een stuk over Wallonië.
Misschien is dit laatste wel de goedkoopste oplossing, maar communautair zal dit zeker niet het gemakkelijkste zijn omdat we dan een stuk over Wallonië moeten en het hierbij om een Vlaamse bevoegdheid gaat.

U merkt het: de ontsluiting van Sint-Truiden is zeker geen gemakkelijk dossier. Dit is echter geen reden om er niet aan te werken.
Het is de uitdaging voor de politici van vandaag om hier een realistische oplossing voor te bieden zonder aan politiek opbod te doen.
Loze beloften in de politiek in het algemeen en in dit dossier in het bijzonder hebben totaal geen zin.

Objectief is een slechte ontsluiting van Haspengouw en Sint-Truiden een nadeel.
Het gaat hier echter ook om een subjectief probleem. Dit wil zeggen, hoe meer dat we erover praten, hoe meer het een probleem is of wordt.

Laten we er allen samen aan werken, over de democratische partijgrenzen heen en met alle middenveldorganisaties opdat deze betere ontsluiting voor Haspengouw en Sint-Truiden er zo snel mogelijk komt.

Maar laten we ook vooral voor realistische oplossingen pleiten!